پدرا


پدرا این گذر عمر شهابست ، شهاب

                                      عاقبت حاصل این عمر خرابست ، خراب

مرغ این باغ شنیدم که به گوش گل گفت

                                       رونق عمر همین عهد شبابست ، شباب

رو به زردی چو نهد برگ گلی در بستان

                                      سخنش نیک بدان نقش بر آبست ، بر آب

آرزوها چو به پایش ز سر شوق رسی

                                    حالتش سخت سیه ، عین سرابست ، سراب

چون چنینست و نباشد سخنی و راهی

                                    چاره ی کا رهمه دست شرابست ، شراب

زندگی ها همه جز نای غم قصه ی عشق

                                  هر چه باشد ، خس و خار و چو حبابست ،حباب

                 اینک اما پدرا گرمی مهرت چو برفت

                 کلبه ام بی رونق و درد و عذابست ، عذاب

(برای زنده یاد پدرم ، که در لحظات زندگی   در بستر بیماری بود)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *