فرجام سخن


فرجام سخن شنو تو از من

                               کابیست نشسته بر هریمن

کاخ و تن ظالمان عالم

                              ریزند به هم جمله از این فن .

خاصه که بود در او نهفته

                             از راستی و شرافت تن

نقشی شود او به کوه بیستون

                            خوانند همه ز مرد و از زن

اشعار و لوایح وطن دوست

                            تیریست همه به چشم دشمن

مرزیست میان عقل و بی عقل

                             پیوسته به نیک و بد محک زن

            اعجاز سخن پشنگ دانی !

            لاف از گوهر یگانه کم زن

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *