سلسله جنون


یار چو رفت جان به جهان فرد گشت

می شد و خون در رگ من سرد گشت

عشق هم از میانه بَر بَست و رفت

از سلسله جنون پشنگ طرد گشت

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *