اشعار استاد پشنگ دلاوری
منو
Persepolis3
پشنگ دلاوری
00011

برگرفته از کتاب ایران وطن من پشنگ دلاوری

ppp
پشنگ دلاوری

00044
00022
00033
00055
00066
00077
00088

آخرین مطالب

اشکی برای جسمم

سیر ساعت ها تداعی های ما برق عمر فصل خرابی های ما دست هایم پیر و اندامم ضعیف شد تنم باری به اندام نحیف چ ناگهان خوابی وجودم را ربود آن تداعی و خرابی را زدود دست ها و پیکرم را خاک خورد یا که آتش بر وجود پاک خورد امشب اما قطره اشکم ای […]

نگاهت

نگاهت نگاهت باغ سبز زندگانیست                   پر از گل های شاد شادمانیست صدای خنده های دل نوازت                  همه شادی و فرّ و دلستانیست لب گرم و صفای بوسه هایت                حیاتی و جهانی جاودانیست وفا و عشق و لطف و مهر و نازت          به شعرم آیه های مهربانیست ندای قلب من در من چنینست              همیشه با […]

می عشق

من مست می عشقم ، در دهر نمی گنجم از عالم بالا و در بحر نمی گنجم راضی به رضای او ، در تیرگی مطلق با دوست پریشان وار ، در قهر نمی گنجم خود نوشم و شیرینی ، از نیش هراسم نیست جوشی ز می نابم ، در زهر نمی گنجم تا یاد تو […]

جان پریشان

جز جام می عشق خماری نپذیریم                                   آیینه ی صبحیم و غباری نپذیریم بیهوده چه چینی به برم مُهره ی بازی                                 بازیگر عشقیم و قماری نپذیریم آزاده و رندیم و دل آگاه و نظر باز                                بهر دو نفس ، بند و حصاری نپذیریم آغوش تو شد مأمن این جان پریشان                                در هر […]

پدر!

پدر ! این گذر عمر شهابست ، شهاب                                       عاقبت حاصل این عمر خرابست ، خراب مرغ این باغ شنیدم که به گوش گل گفت                                        رونق عمر همین عهد شبابست ، شباب رو به زردی چو نهد برگ گلی در بستان                                       سخنش نیک بدان نقش بر آبست ، بر آب آرزوها چو به […]

افسانه

عشقان شمعند و ما پروانه ایم                                بیدلان گنجند و ما ویرانه ایم برنگردد روی ما جز سوی یار                               در هوای دوستان دیوانه ایم زیر سقف آسمان و فرش خاک                              با جنون و عاشقی همخانه ایم تا ز ما باشد نشانی و اثر                           طالب عاشق کُش فتّانه ایم در صف شیدایی و […]

مهربانی

بنای زندگانی مهربانیست                         اساس مهربانی جانفشانیست فداکاری ، گذشت و دستگیری                   در این عرصه بساط شادمانیست فرار از مرگ ، خود باشد جهالت                که این راز از ازل جانا ! نهانیست تو بانگ روشنایی و سحر زن                    که در گوش زمانه مژدگانیست بَر و برگ خود از دانش بپرور                   که این توشه برایت ماندگانیست اگر […]

پیام درویش

در خرید و در فروش بردگان                   قصه ای دارم من از بگذشتگان روزگار خواجه ای پر سیم و مال شد           بدان بازار و اندر قیل و قال دید هر سو برده ای بهر فروش                  جملگی در کار خود اندر خروش زان میانه برده ای با خواجه گفتا :              سرور فرزانه ی فرخنده جفت تو هستی […]